Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2020

Πως προέκυψε η φράση: «Είμαστε πάλι για το γάϊδαρο καβάλα». Απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Ιωάννου Σκορδά

Το 1894 ένα συμβάν στο Δαδί προκάλεσε την κοινή γνώμη και έφθασε να καταγραφεί στον τύπο. Μια πολύ παλιά μέθοδος τιμωρίας των μοιχών, η οποία ήταν άγραφος νόμος και εφαρμοζόταν σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, ήταν το «σεργούνεμα». Για να αποφεύγεται η μοιχεία έδεναν τους μοιχούς ανάποδα επάνω στο σαμάρι ενός γαϊδάρου και τους περιέφεραν στην πόλη, ενώ τους έρριχναν στάχτη  και κλούβια αυγά. Από τότε έχει μείνει η έκφραση για κάποιους που επαναλαμβάνουν το ίδιο σφάλμα «είμαστε πάλι για το γάϊδαρο καββάλα».

΄Ενα περιστατικό ανάλογο με το παλιό «σεργούνεμα» έγινε στο Δαδί στις αρχές του έτους 1894. Δεν επρόκειτο για κάποιο μοιχό, αλλά για «ατυχή κλέφτη ηνίων», ο οποίος «εσεργουνώθη» και περιφερόταν στην πόλη, αφού τον έσερναν από τα ηνία. Το περιστατικό παρακολούθησε κάποιος, το διηγήθηκε σε ένα δημοσιογράφο και αυτός το παρουσίασε σε άρθρο στην εφημερίδα ΚΑΙΡΟΙ, που δημοσιεύτηκε στις 30 Ιανουαρίου 1894. Το άρθρο αναφέρει:

             «Εγραψαν ημίν εκ Δαδίου, όπου δεν αναγινώσκουσιν εφημερίδας. Οι νέοι αστυνομικοί έθεσαν ενταύθα εις ενέργειαν μέθοδον τιμωρίας πολύ παλαιάν, τουτέστι το σεργούνεμα, με μίαν μόνον διαφοράν, ότι αντί να θέτωσι τους τιμωρουμένους εις το γαϊδούρι, τους θέτουσιν εις το άλογον. Υπήρξα αυτόπτης του επομένου επεισοδίου. Μου επροξένησε χειρίστην εντύπωσιν, αλλά και εις πάντα συμπαθή προς τους ομοίους του θα φανή αποτρόπαιον. Εκλάπησαν τα ηνία ίππου και ευρέθησαν εν τη οικία τινός ατυχούς. Ούτος μετετράπη υπό του κ. Αστυνόμου ενωμοτάρχου εις ίππον και εσεργουνώθη, συρόμενος από των ηνίων δια μέσου της κωμοπόλεως. (Ζήτω η στρατιωτική αστυνομία!). Το μέτρον, ως εννοείται, εξευγενίζει, κατά τον κ. Αστυνόμον, ταχέως δε θα μας εξημερώση, εάν πάντες συρθώμεν δια των ηνίων ανά τας οδούς των πόλεων».

 



Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2020

Το παλιό Δαδί

  Σύντομα θα είναι κοντά σας το νέο βιβλίο του Δαδιώτου ερευνητού 
 Ιωάννου Παν. Σκορδά 
με τον τίτλο "Το παλιό Δαδί". 
Το βιβλίο καλύπτει μια σειρά γεγονότων που συνέβησαν στο Δαδί
 την περίοδο 1830-1940.
 
Του ευχόμαστε από καρδιάς να είναι Καλοτάξιδο

 

Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2020

Ο διάλογος του Κωνσταντίνου Καραμανλή με τον Τζορτζ Μπους το 1991 παραμένει εξαιρετικά επίκαιρός. Πώς η Άγκυρα απέφευγε το διάλογο.


Η Τουρκία κατηγορεί σήμερα την Ελλάδα ότι δεν επιθυμεί διάλογο και οξύνει τα πνεύματα στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο με μαξιμαλιστικές βλέψεις. Όμως η Αθήνα ανταπαντά πως πάντα είναι έτοιμη να συζητήσει όχι όμως υπό το καθεστώς εκβιασμών και απειλών. Η απόπειρα της Άγκυρας να πείσει πως αυτή είναι που επιθυμεί διάλογο πέφτει στο κενό. Η Άγκυρα όπως έχει τονιστεί επανειλημμένα από την ελληνική διπλωματία βρίσκει καταφύγιο στις απειλές αφού στερείται σοβαρών και ισχυρών νομικών επιχειρημάτων για τις παράλογες διεκδικήσεις της. Η στάση του Ερντογάν όμως δεν είναι πρωτοφανής. Και παλαιότερα Τούρκοι ηγέτες έδειξαν με τις πράξεις τους πως δεν επιθυμούν διάλογο. Χαρακτηριστικός είναι ο διάλογος του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1991 με τον Τζορτζ Μπους. Το εντυπωσιακότερο όλων είναι πως τόσο χρόνια μετά παραμένει εξαιρετικά επίκαιρός.

Διαβάστε αναλυτικα:

Κωνσταντίνος Καραμανλής: Επίστευα πάντοτε και πιστεύω στην ανάγκη επιλύσεως των διαφορών μας με την Τουρκία. Η γεωγραφία μας υποχρεώνει να συνυπάρχουμε. Χρειάζεται λίγη λογική και λίγο πολιτικό θάρρος. (...) Έκανα προτάσεις Συμφώνου Μη Επιθέσεως το 1976 στον Ντεμιρέλ. Το δέχθηκε και μετά δέκα μέρες μετάνιωσε. Έκανα μια προσπάθεια για το πρόβλημα της υφαλοκρηπίαδς και πρότεινα να πάμε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Συναντηθήκαμε με τον Ντεμιρέλ στις Βρυξέλλες και υπογράψαμε γι' αυτό ένα κοινό ανακοινωθέν. Μετά δέκα μέρες έστειλα τους αντιπροσώπους μας για να συζητήσουν την σχετική διαδικασία και ο Ντεμιρέλ υπαναχώρησε λέγοντας ότι υπέγραψε το ανακοινωθέν χωρίς να το διαβάσει. Όταν συνάντησα τον Ετσεβίτ του είπα και πάλι για την Χάγη γιατί πέραν των άλλων συμφέρει και πολιτική αφού η απόφαση θα είναι του δικαστηρίου και δεν θα κατηγορηθούν οι κυβερνήσεις. Μου είπε ότι έχω δίκιο αλλά πρόσθεσε ότι δεν μπορούσε να το δεχθεί γιατί είχε κατηγορήσει τον Ντεμιρέλ για προδοσία.

Τζορτζ Μπους: Ίσως αποδειχθεί καταλληλότερος συνομιλητής ο Οζάλ αν και στερείται επαρκούς υποστηρίξεως στην Τουρκία.

Κωνσταντίνος Καραμανλής: Όταν μιλάμε για την ανάγκη επιδείξεως πολιτικού θάρρους εννοούμε να αγνοηθεί η κοινή γνώμη.

Τζορτζ Μπους: Πιστεύετε ότι η πρωτοβουλία του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για τετραμερή συνάντηση έχει πιθανότητες και προοπτικές;

Κωνσταντίνος Καραμανλής: Θα εξαρτηθεί από την Τουρκία που είναι το κλειδί. Η Κύπρος έχει ελληνική ιστορία 3.000 ετών. Είναι μια δεύτερη ΕΛΛΑΣ. Το 80% των Κυπρίων είναι Έλληνες και το 18% Τούρκοι (...) Οι Τούρκοι έπρεπε να αποχωρήσουν αλλά αντί να φύγουν κατέλαβαν και το μισό νησί.

*Ο διάλογος δημοσιεύτηκε στην Εστία και προέρχεται από τον 12ο τόμο των Αρχείων Καραμανλή. Η παραπάνω συνομιλία έγινε στην Ηρώδου Αττικού στο πλαίσιο επίσημης επίσκεψης του τότε Αμερικανού Προέδρου.

ΠΗΓΗ: https://newpost.gr/

 

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2020

Η προσπάθεια εξωραϊσμού του Κέντρου συνεχίζεται ....


Φωτογραφίες με τα αξιοθέατα της κωμοπόλεως αναρτήθηκαν στη μία  όψη του  νέου Πίνακα Ανακοινώσεων της Κάτω Πλατείας του Δαδιού.

Η δράση αυτή έγινε από την Κοινότητα Αμφικλείας με την υποστήριξη της Δημάρχου του Δήμου Αμφικλείας - Ελατείας.

Οι  συμπολίτες μας και οι  επισκέπτες οφείλουν να αναρτούν τις  ανακοινώσεις μόνο στους ειδικούς πίνακες που θα τοποθετηθούν σε κεντρικά σημεία της κωμοπόλεως και όχι στους στύλους της ΔΕΗ.

Η προσπάθεια συνεχίζεται… 

Τρίτη, 14 Ιουλίου 2020

Η Σκαφίδα

Βόρεια από το “Κάστρο” ή “Παλιόκαστρο”, την αρχαία ακρόπολη του Τιθρωνίου και σε κοντινή απόσταση, εντοπίζεται μια μονολιθική σαρκοφάγος, δηλαδή ένας σκαμμένος σε βράχο τάφος όπου στο εσωτερικό τοποθετούνταν το σώμα του νεκρού και σφράγιζε με βαρύ μαρμάρινο καπάκι. Σήμερα είναι τελείως συλημένη, χωρίς οστά ή κτερίσματα στο εσωτερικό της και ενδεχομένως κάποια απόπειρα μεταφοράς κατά το παρελθόν να είχε ως αποτέλεσμα τη θραύση του ορθογώνιου μαρμάρου, ενώ επιπλέον αγνοείται η θέση της επίστεψης.  Η δυσκολία της μετακίνησης του βράχου αλλά και η χρονοβόρα διαδικασία της λάξευσης ώστε να καταλήξει στην κατάλληλη μορφή, δείχνει με βεβαιότητα ότι εκεί φυλάσσονταν τα λείψανα ενός διακεκριμένου προσώπου, με ίσως αριστοκρατική καταγωγή, της πόλης του Τιθρωνίου. Η ομοιότητα της κατασκευής με τις λίθινες σκάφες για το πλύσιμο των υφασμάτων, έδωσε το δικαίωμα στους γηγενείς να την αποκαλούν “Σκαφίδα” και δεν πρέπει να αποκλειστεί η περίπτωση επί Τουρκοκρατίας να είχε όντως αυτή τη χρήση, από τους κατοίκους του κοντινού εγκαταλελειμμένου σήμερα Κασαμπά Μέρτσινος (Κωμόπολη Βερτζανών). Αξίζει να σημειωθεί πως την ίδια περίοδο τα γύρω από τον τάφο κτήματα  ήταν αμπελώνες ιδιοκτησίας του εν Δαδίω Αγά Εμίν και έφεραν το όνομα του.  Τα πρώτα έτη του 19ου αιώνα ο περιηγητής Edward Dodwel βρέθηκε στο σημείο και κατέγραψε την ύπαρξη της σαρκοφάγου. Με το πέρασμα των χρόνων τα αμπέλια ξεριζώθηκαν και αντικαταστάθηκαν από ελιές, όμως η σαρκοφάγος παρέμεινε εκεί ως αέναος φρουρός. Για χάρη της οι παλιοί Δαδιώτες έδωσαν στην περιοχή τη διατηρουμένη έως σήμερα τοπωνυμία “Στη Σκαφίδα”.

Στέργιος Λέφας, Ερευνητής